Posted by: fiza on: August 24, 2009

Pernahku menjadi penentang
Tegakkan prinsip, aku berjuang
Cabaran dihadapi bukan calang-calang
Apa pun jadi, aku mesti menang!
Takdir ku sendakan, nasibku mainkan
Kusangka usaha satu-satunya bara
Naifnya diri yang malang, harapkan ganjaran
Di penghujung jalan aku terbakar
Lima dekad menjahit luka
Kukumpul baki prinsip merata
Tiada daya, kupalsukan hiba
Seorang diri menempuh neraka
Jiwa yang kosong ku biarkan
Hati berparut ku tangiskan
Ku tahu hidup ini suatu perjuangan
Menelan pegangan tanpa kasihan
Harta yang lesap boleh ku cari
Pegangan yang hilang boleh ku ganti
Memori pahit boleh ku lupai
Namun, harapan musnah ini?
Kepedihan hati?
Realiti?
Aku tidak lagi menentang
Percaturan hidup-ya, kau menang!
Insan sememangnya alatan
Ditolak, ditarik kekiri kekanan
-23/8/2009-