Barat ku sangka, Timur hakikatnya

Utara ku pegang, Selatan larinya

Setiap detik episod-episod itu buatku tergendala

Mana satu sebenarnya harus ku percaya?

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Kaya ku anggap, miskin rupanya

Ramai ku jangka, seorang realitinya

Lima purnama harga kesedaran itu

Terduduk, terjelepuk sekali lagi aku…

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Cukup!

Apa dosaku?

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Cukup!

Bukan pilihanku!

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Cukup!

Kejamnya planetku!

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Cukup!

Ke mana Penciptaku?

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Sepanjang masa itu jenuhku kutip pengalaman dunia

Dari bawah ku cuba mula kali kedua

Perbuatan sekeliling kutiru, normaliti dunia ku tuju

Dipenghujung jalan, rupanya itu masih belum cukup buatku…

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Semakin hari semakin jelik aku dengan yang nyata

Apa sebenarnya harus dipunya?

Persetan segala panduan dan fakta

Sudah terlampau cukup! Ini noktahnya…

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Pelangi itu sekadar khayalan

Hari berhujan itu sebenar-benar kenyataan…